Πώς να μιλήσετε σε έναν άνδρα που υποψιάζεστε ότι παλεύει με το φαγητό

Συχνά επικρατεί η λανθασμένη αντίληψη ότι οι διατροφικές διαταραχές αφορούν αποκλειστικά τις γυναίκες. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική: οι άνδρες αποτελούν ένα σημαντικό ποσοστό των ατόμων που παλεύουν με τη νευρική ανορεξία, τη βουλιμία και, ιδιαίτερα, τη διαταραχή επεισοδιακής υπερφαγίας και τη μυϊκή δυσμορφία. Καθώς διανύουμε τον Ιούνιο, έναν μήνα αφιερωμένο στην ευαισθητοποίηση για την ψυχική υγεία των ανδρών, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ να αναδείξουμε τη σημασία της στήριξης και της σωστής προσέγγισης.

Αν υποψιάζεστε ότι ένας φίλος, σύντροφος, αδερφός ή γιος σας αντιμετωπίζει δυσκολίες στη σχέση του με το φαγητό, η επιθυμία σας να βοηθήσετε είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα. Παρόλα αυτά, η έναρξη αυτής της συζήτησης μπορεί να προκαλέσει άγχος. Πώς μπορείτε να εκφράσετε την ανησυχία σας χωρίς να τον κάνετε να νιώσει ότι τον κρίνετε ή ότι απειλείται;

Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., κατανοούμε ότι οι άνδρες συχνά έρχονται αντιμέτωποι με ένα επιπλέον στρώμα στίγματος, το οποίο τους εμποδίζει να ζητήσουν βοήθεια. Ανακαλύψτε παρακάτω πρακτικές συμβουλές για το πώς να προσεγγίσετε το θέμα με ευαισθησία και σεβασμό.

Αναγνωρίστε τα σημάδια (που συχνά κρύβονται)

Πριν ξεκινήσετε τη συζήτηση, είναι χρήσιμο να κατανοήσετε ότι στους άνδρες οι διατροφικές διαταραχές μπορεί να μην εκδηλώνονται με τον «τυπικό» τρόπο που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στα μέσα ενημέρωσης.

• Υπερβολική ενασχόληση με τη γυμναστική: Συχνά η διαταραχή κρύβεται πίσω από την «υγιεινή ζωή». Αν παρατηρείτε ότι η γυμναστική έχει γίνει καταναγκαστική ή ότι συνοδεύεται από έντονο άγχος αν χαθεί μια προπόνηση, αυτό αποτελεί ένδειξη.

• Εστίαση στη μυϊκή μάζα: Αντί για την επιθυμία για αδυνάτισμα, πολλοί άνδρες εστιάζουν στην απόκτηση μυών, καταναλώνοντας υπερβολικές ποσότητες πρωτεΐνης ή συμπληρωμάτων και αποφεύγοντας ολόκληρες ομάδες τροφίμων.

• Αλλαγή στη συμπεριφορά κατά τα γεύματα: Αποφυγή κοινωνικών εξόδων που περιλαμβάνουν φαγητό, κρυφή κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφής ή χρήση της τουαλέτας αμέσως μετά το γεύμα.

Προετοιμάστε το έδαφος για μια ασφαλή συζήτηση

Η επιλογή της κατάλληλης στιγμής είναι καθοριστική. Μη ξεκινήσετε τη συζήτηση κατά τη διάρκεια ενός γεύματος ή σε μια στιγμή που υπάρχει ένταση.

1. Επιλέξτε έναν ιδιωτικό χώρο: Βεβαιωθείτε ότι βρίσκεστε σε ένα περιβάλλον όπου δεν θα σας διακόψουν και όπου εκείνος νιώθει άνετα.

2. Διατηρήστε την ψυχραιμία σας: Ο στόχος σας είναι να προσφέρετε υποστήριξη, όχι να κάνετε διάγνωση. Μιλήστε με ήρεμο και χαμηλό τόνο φωνής.

3. Εστιάστε στη σύνδεση: Υπενθυμίστε του πόσο πολύτιμη είναι η σχέση σας και ότι η ανησυχία σας πηγάζει αποκλειστικά από την αγάπη και το ενδιαφέρον σας για εκείνον.

Χρησιμοποιήστε «Μηνύματα Εγώ»

Όταν μιλάμε για ευαίσθητα θέματα, οι προτάσεις που ξεκινούν με το «Εσύ» (π.χ. «Εσύ δεν τρως τίποτα») συχνά ακούγονται ως κατηγορίες και ενεργοποιούν αμυντικούς μηχανισμούς. Αντ' αυτού, χρησιμοποιήστε προτάσεις που εστιάζουν στα δικά σας συναισθήματα και παρατηρήσεις.

• Αντί για: «Έχεις γίνει εμμονικός με το γυμναστήριο».

• Πείτε: «Έχω παρατηρήσει ότι περνάς πάρα πολλές ώρες προπονούμενος και ανησυχώ μήπως αυτό σε εξαντλεί σωματικά και ψυχικά».

• Αντί για: «Πρέπει να φας κάτι».

• Πείτε: «Νιώθω ότι τον τελευταίο καιρό το θέμα του φαγητού σου προκαλεί αρκετό άγχος και θα ήθελα να σε βοηθήσω αν μπορώ».

Ακούστε χωρίς να κρίνετε

Είναι πολύ πιθανό να συναντήσετε άρνηση ή θυμό στην αρχή. Αυτό είναι αναμενόμενο και αποτελεί μέρος της άμυνας της διαταραχής.

• Μην διακόπτετε: Αφήστε τον να ολοκληρώσει τις σκέψεις του, ακόμα κι αν διαφωνείτε με όσα λέει.

• Αποφύγετε τις απλοϊκές λύσεις: Φράσεις όπως «απλά φάε περισσότερο» ή «σταμάτα να ανησυχείς για τους μυς σου» δεν βοηθούν. Οι διατροφικές διαταραχές είναι σύνθετα ψυχολογικά ζητήματα και όχι θέμα θέλησης.

• Δείξτε κατανόηση για τη δυσκολία: Μπορείτε να πείτε: «Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να μιλάς για αυτά τα πράγματα, ειδικά όταν νιώθεις πίεση να φαίνεσαι πάντα δυνατός».

Η σημασία της Νευροδιαφορετικότητας και της Εξειδικευμένης Φροντίδας

Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., γνωρίζουμε ότι οι διατροφικές διαταραχές συχνά συνυπάρχουν με τη νευροδιαφορετικότητα. Πολλοί άνδρες με αυτισμό ή ΔΕΠΥ εμφανίζουν διαφορετικά πρότυπα σίτισης, όπως η διαταραχή ARFID, η οποία σχετίζεται με αισθητηριακές ευαισθησίες παρά με την εικόνα σώματος.

Όταν μιλάτε σε έναν άνδρα που μπορεί να είναι νευροδιαφορετικός, η προσέγγισή σας πρέπει να είναι ακόμη πιο συγκεκριμένη και λιγότερο πιεστική, σεβόμενοι τις ρουτίνες και τον τρόπο επικοινωνίας του. Η διεπιστημονική ομάδα μας αποτελείται από ψυχολόγους, διαιτολόγους και εργοθεραπευτές που προσαρμόζουν τις παρεμβάσεις τους στις μοναδικές ανάγκες κάθε ατόμου, ακολουθώντας τα βρετανικά θεραπευτικά πρωτόκολλα.

Προτείνετε επαγγελματική υποστήριξη

Αν η συζήτηση εξελιχθεί θετικά, το επόμενο βήμα είναι η ενθάρρυνση για αναζήτηση ειδικής βοήθειας.

• Προτείνετε μια αξιολόγηση: Μπορείτε να του πείτε ότι μια πρώτη συνάντηση με έναν ειδικό δεν τον δεσμεύει σε κάτι, αλλά μπορεί να του προσφέρει απαντήσεις.

• Προσφέρετε πρακτική βοήθεια: Πείτε του: «Αν θέλεις, μπορώ να ψάξω μαζί σου για έναν εξειδικευμένο χώρο ή ακόμα και να σε συνοδεύσω στο πρώτο ραντεβού».

• Ενημερώστε τον για τις επιλογές: Ενημερώστε τον ότι υπάρχουν εξειδικευμένες υπηρεσίες για τη νευρική ανορεξία, τη βουλιμία και την υπερφαγία, οι οποίες προσφέρονται και μέσω online συνεδριών για μεγαλύτερη ευελιξία.

Μείνετε δίπλα του

Η ανάρρωση από μια διατροφική διαταραχή είναι μια διαδρομή με σκαμπανεβάσματα. Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να προσφέρετε είναι η συνέπεια και η υπομονή σας. Συνεχίστε να τον προσκαλείτε σε δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με το φαγητό, δείχνοντάς του ότι η αξία του για εσάς παραμένει αναλλοίωτη, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Ενημερωθείτε περαιτέρω για τις άλλες διατροφικές διαταραχές και μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για οποιαδήποτε καθοδήγηση χρειαστείτε στη διαδικασία υποστήριξης του αγαπημένου σας προσώπου.

Η σιωπή γύρω από την ανδρική ψυχική υγεία είναι αυτή που τρέφει τη διαταραχή. Μιλώντας με ειλικρίνεια και συμπόνια, σπάτε αυτόν τον κύκλο και ανοίγετε τον δρόμο για τη θεραπεία.