All Posts

Για πολλούς ανθρώπους, η σχέση με το φαγητό δεν είναι μια απλή καθημερινή ανάγκη, αλλά ένας πολύπλοκος εσωτερικός αγώνας. Συχνά, η διαταραχή επεισοδιακής υπερφαγίας (BED) παρερμηνεύεται ως «έλλειψη αυτοπειθαρχίας» ή απλώς ως «υπερβολική αγάπη για το φαγητό». Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η BED είναι μια σοβαρή ψυχική διαταραχή που κρύβει πίσω της βαθιές συναισθηματικές ανάγκες, βιολογικούς παράγοντες και, πολύ συχνά, έναν φαύλο κύκλο ντροπής που μοιάζει αδιέξοδος. Στο Κε.Δι.Ψ.

Στην καθημερινότητά μας, το άγχος και οι συναισθηματικές προκλήσεις είναι αναπόφευκτα στοιχεία. Πολλοί από εμάς έχουμε ανακαλύψει ότι, σε στιγμές έντασης, το φαγητό λειτουργεί ως ένα προσωρινό «καταφύγιο». Αυτή η στενή σύνδεση μεταξύ των συναισθημάτων μας και των διατροφικών μας συνηθειών είναι απόλυτα ανθρώπινη, όμως συχνά μπορεί να οδηγήσει σε έναν κύκλο ενοχών και σωματικής δυσφορίας. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., κατανοούμε ότι η σχέση με την τροφή είναι βαθιά συνδεδεμένη με τον τρόπο

Για πολλούς ανθρώπους, η σχέση με το φαγητό δεν είναι απλώς μια βιολογική ανάγκη ή μια καθημερινή συνήθεια. Είναι ένας καθρέφτης των εσωτερικών μας εμπειριών, των συναισθημάτων μας και, συχνά, των πληγών που κουβαλάμε από το παρελθόν. Όταν αναφερόμαστε σε διατροφικές διαταραχές, συχνά εστιάζουμε στα συμπτώματα—στις θερμίδες, στο βάρος ή στις συμπεριφορές γύρω από το γεύμα. Ωστόσο, στην καρδιά αυτών των προκλήσεων συχνά κρύβεται το τραύμα. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., κατανοούμε ότι η διατ

Για πολλούς γονείς, η ώρα του φαγητού μπορεί να μετατραπεί σε μια καθημερινή δοκιμασία. Η αγωνία για το αν το παιδί θα φάει αρκετά, η απογοήτευση όταν ένα προσεκτικά μαγειρεμένο γεύμα απορρίπτεται και η σύγχυση ανάμεσα στις συμβουλές του περιβάλλοντος («θα φάει όταν πεινάσει») και στο δικό σας ένστικτο, δημιουργούν ένα βαρύ συναισθηματικό φορτίο. Συχνά, η συμπεριφορά αυτή χαρακτηρίζεται απλώς ως «επιλεκτικό φαγητό» (picky eating), μια φάση που θεωρείται αναμενόμενη στην παιδι