Πώς να Μιλήσετε στον Γιατρό σας για το Binge Eating: 7 Ερωτήσεις που Βοηθούν
Το να μιλήσετε για επεισόδια υπερφαγίας δεν είναι πάντα εύκολο. Μπορεί να αισθάνεστε ντροπή, ενοχή ή φόβο ότι ο γιατρός θα σας κρίνει. Ίσως, επίσης, να μην είστε σίγουροι πώς να περιγράψετε αυτό που συμβαίνει.
Δεν χρειάζεται να έχετε όλες τις απαντήσεις. Ούτε χρειάζεται να γνωρίζετε αν πρόκειται για Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας (Binge Eating Disorder – BED). Ο ρόλος του ειδικού είναι να σας ακούσει, να αξιολογήσει τη συνολική εικόνα και να σας καθοδηγήσει με ασφάλεια.
Προετοιμαστείτε με μερικές απλές σημειώσεις και πάρτε μαζί σας ερωτήσεις που θα σας βοηθήσουν να αξιοποιήσετε καλύτερα το ραντεβού.
Το άρθρο προσφέρει γενική ενημέρωση. Δεν αντικαθιστά την ιατρική αξιολόγηση, τη διάγνωση ή την εξατομικευμένη θεραπευτική καθοδήγηση.
Πριν από το ραντεβού: Τι αξίζει να σημειώσετε
Καταγράψτε, όσο μπορείτε, τι συμβαίνει στην καθημερινότητά σας. Δεν χρειάζεται να δημιουργήσετε ένα αυστηρό ημερολόγιο φαγητού ή να μετράτε θερμίδες. Στόχος είναι να δώσετε στον γιατρό μια καθαρή εικόνα της δυσκολίας.
Σημειώστε:
Πόσο συχνά εμφανίζονται τα επεισόδια.
Πόσο καιρό συμβαίνει αυτό.
Τι αισθάνεστε πριν, κατά τη διάρκεια και μετά.
Αν νιώθετε ότι χάνετε τον έλεγχο.
Αν τρώτε πολύ γρήγορα, μέχρι να αισθανθείτε δυσφορία ή χωρίς να πεινάτε σωματικά.
Αν αποφεύγετε να τρώτε μπροστά σε άλλους.
Πώς επηρεάζονται η εργασία, οι σπουδές, οι σχέσεις ή η διάθεσή σας.
Αν υπάρχουν περιορισμοί, νηστεία, εμετοί, χρήση καθαρτικών ή υπερβολική άσκηση.
Ποια φάρμακα, συμπληρώματα ή άλλες θεραπείες λαμβάνετε.
Ζητήστε, αν σας βοηθά, ένα μεγαλύτερο ραντεβού. Μπορείτε επίσης να πάρετε μαζί σας ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης ή να δώσετε στον γιατρό τις σημειώσεις σας στην αρχή της συζήτησης.
1. «Θα μπορούσε αυτό που βιώνω να σχετίζεται με Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας;»
Αυτή είναι μια άμεση και χρήσιμη ερώτηση. Περιγράψτε τι συμβαίνει χωρίς να προσπαθήσετε να το «διορθώσετε» ή να το παρουσιάσετε ως λιγότερο σημαντικό.
Μπορείτε να πείτε:
«Έχω επαναλαμβανόμενα επεισόδια κατά τα οποία τρώω μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που θα ήθελα και νιώθω ότι δεν μπορώ να σταματήσω. Θα ήθελα να το αξιολογήσουμε.»
Στη συζήτηση, ο ειδικός μπορεί να ρωτήσει για την ποσότητα, την ταχύτητα, το αίσθημα απώλειας ελέγχου, τα συναισθήματα και τη συχνότητα των επεισοδίων. Η αξιολόγηση δεν βασίζεται σε ένα μόνο σύμπτωμα. Εξετάζει τη συνολική σας εμπειρία και το πώς επηρεάζεται η ζωή σας.
Διαβάστε περισσότερα για τα σημάδια που χρειάζονται επαγγελματική υποστήριξη στο άρθρο του Κε.Δι.Ψ.Υ. για το binge eating.
2. «Πώς να περιγράψω καλύτερα τα επεισόδια;»
Η περιγραφή των επεισοδίων βοηθά τον γιατρό να κατανοήσει τι συμβαίνει στην πράξη. Εστιάστε στη δική σας εμπειρία, όχι μόνο στην ποσότητα του φαγητού.
Αναφέρετε:
Αν νιώθετε ότι δεν μπορείτε να ελέγξετε τι ή πόσο τρώτε.
Αν τρώτε πολύ γρήγορα.
Αν συνεχίζετε μέχρι να αισθανθείτε δυσφορία.
Αν τρώτε ενώ δεν πεινάτε.
Αν προτιμάτε να είστε μόνοι επειδή αισθάνεστε αμηχανία.
Αν μετά εμφανίζονται ενοχή, ντροπή, άγχος, θλίψη ή μούδιασμα.
Πείτε, επίσης, τι προηγείται συχνά. Για παράδειγμα, μπορεί να έχει προηγηθεί έντονο άγχος, σύγκρουση, μοναξιά, εξάντληση, αισθητηριακή υπερφόρτωση ή μια περίοδος αυστηρού περιορισμού του φαγητού.
Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε «σωστούς» ιατρικούς όρους. Μιλήστε με απλές φράσεις και παραδείγματα.
3. «Πόσο σημαντικό είναι να αναφέρω τη συχνότητα και τη διάρκεια;»
Είναι σημαντικό να αναφέρετε:
Πόσα επεισόδια συμβαίνουν περίπου μέσα σε μία εβδομάδα.
Πότε ξεκίνησε το μοτίβο.
Αν η συχνότητα αυξάνεται, μειώνεται ή αλλάζει.
Αν υπάρχουν περίοδοι κατά τις οποίες τα επεισόδια είναι πιο πιθανά.
Η συχνότητα και η διάρκεια βοηθούν τον ειδικό να εκτιμήσει τη σοβαρότητα και την πορεία της δυσκολίας. Δεν χρειάζεται, όμως, να έχετε ακριβείς αριθμούς. Μια εκτίμηση, όπως «περίπου δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα» ή «εδώ και αρκετούς μήνες», είναι ένα χρήσιμο σημείο εκκίνησης.
Αν δεν είστε σίγουροι, πείτε το. Η αβεβαιότητα δεν ακυρώνει την εμπειρία σας.
4. «Ποιες εξετάσεις ή έλεγχοι μπορεί να χρειαστούν;»
Ρωτήστε τον γιατρό πώς μπορεί να ελεγχθεί η σωματική σας υγεία. Ανάλογα με το ιστορικό σας, μπορεί να συζητηθούν:
Η αρτηριακή πίεση και οι σφύξεις.
Βασικές αιματολογικές εξετάσεις.
Το σάκχαρο και τα λιπίδια.
Η λειτουργία του ήπατος.
Η γενική διατροφική κατάσταση.
Τυχόν γαστρεντερικά συμπτώματα ή προβλήματα ύπνου.
Οι εξετάσεις δεν γίνονται για να σας τιμωρήσουν ή να σχολιάσουν το σώμα σας. Στόχος είναι να κατανοηθεί η συνολική κατάσταση της υγείας σας και να σχεδιαστεί η κατάλληλη υποστήριξη.
Ρωτήστε:
«Ποιους ελέγχους θεωρείτε χρήσιμους για τη δική μου περίπτωση και τι θα μας δείξουν;»
Αν υπάρχει εμετός, χρήση καθαρτικών, έντονη νηστεία ή άλλη συμπεριφορά αντιστάθμισης, αναφέρετέ το με ειλικρίνεια. Αυτές οι πληροφορίες μπορεί να επηρεάσουν την ιατρική αξιολόγηση.
5. «Πώς επηρεάζει η ψυχική μου υγεία την εικόνα;»
Το binge eating συχνά συνδέεται με άγχος, χαμηλή διάθεση, τραύμα, δυσκολίες στη ρύθμιση των συναισθημάτων ή έντονη αυτοκριτική. Μπορεί, επίσης, να συνυπάρχει με ΔΕΠΥ, αυτισμό, αισθητηριακές ευαισθησίες ή δυσκολίες στην οργάνωση της καθημερινότητας.
Πείτε στον γιατρό αν παρατηρείτε:
Έντονο άγχος ή θλίψη.
Δυσκολίες στον ύπνο.
Απομόνωση από τους άλλους.
Αίσθημα απελπισίας.
Αυτοτραυματισμό ή σκέψεις ότι δεν θέλετε να συνεχίσετε.
Η αναφορά αυτών των συμπτωμάτων δεν είναι υπερβολή. Βοηθά τον ειδικό να δει ολόκληρη την εικόνα και όχι μόνο τη σχέση σας με το φαγητό.
6. «Ποια θεραπευτική υποστήριξη είναι κατάλληλη για μένα;»
Ρωτήστε ποιες επιλογές υπάρχουν και ποιος ειδικός μπορεί να σας υποστηρίξει. Ανάλογα με τις ανάγκες σας, μπορεί να χρειαστεί συνεργασία μεταξύ γιατρού, ψυχολόγου, διαιτολόγου και άλλων επαγγελματιών υγείας.
Η θεραπεία δεν χρειάζεται να βασίζεται σε αυστηρές δίαιτες ή σε τιμωρητικούς κανόνες. Μπορεί να εστιάζει:
Στην κατανόηση των επεισοδίων.
Στη σταθερότητα των γευμάτων.
Στη σχέση με το σώμα και το φαγητό.
Στη διαχείριση δύσκολων συναισθημάτων.
Στη μείωση της ντροπής και της αυτοκριτικής.
Σε πρακτικές που ταιριάζουν στη δική σας καθημερινότητα και νευροδιαφορετικότητα.
Αν έχετε αισθητηριακές ανάγκες, διαφορετικό τρόπο επικοινωνίας ή δυσκολίες οργάνωσης, αναφέρετέ το. Η υποστήριξη χρειάζεται να προσαρμόζεται σε εσάς και όχι να απαιτεί από εσάς να ταιριάξετε σε ένα άκαμπτο μοντέλο.
Μάθετε περισσότερα για την υποστήριξη στην υπερφαγία και την παχυσαρκία από το Κε.Δι.Ψ.Υ..
7. «Μπορείτε να με παραπέμψετε σε ειδικό ή εξειδικευμένη υπηρεσία;»
Αν αισθάνεστε ότι χρειάζεστε εξειδικευμένη βοήθεια, ζητήστε την καθαρά:
«Θα ήθελα παραπομπή σε ειδικό για τις διατροφικές διαταραχές. Ποιο είναι το επόμενο βήμα;»
Ρωτήστε:
Σε ποιον ειδικό μπορείτε να απευθυνθείτε.
Αν χρειάζεται παραπομπή ή δεύτερη αξιολόγηση.
Πόσο σύντομα μπορεί να γίνει το επόμενο ραντεβού.
Τι μπορείτε να κάνετε μέχρι τότε.
Πώς θα παρακολουθείται η σωματική και ψυχική σας υγεία.
Αν δεν σας πάρουν στα σοβαρά, μην θεωρήσετε ότι η δυσκολία σας δεν είναι πραγματική. Εξηγήστε ξανά πόσο συχνά συμβαίνει, πόσο σας επιβαρύνει και τι επίδραση έχει στην καθημερινότητά σας. Ζητήστε να καταγραφούν οι ανησυχίες σας και ρωτήστε για εναλλακτική παραπομπή ή δεύτερη γνώμη.
Μπορείτε, επίσης, να επικοινωνήσετε απευθείας με μια εξειδικευμένη ομάδα, όπως την ομάδα του Κε.Δι.Ψ.Υ., για να ενημερωθείτε σχετικά με τις διαθέσιμες επιλογές.
Αν δυσκολεύεστε να μιλήσετε
Δεν χρειάζεται να τα πείτε όλα προφορικά. Δοκιμάστε να:
Δώσετε στον γιατρό ένα σύντομο γραπτό σημείωμα.
Διαβάσετε μια πρόταση που έχετε προετοιμάσει.
Ζητήσετε από ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης να σας συνοδεύσει.
Κλείσετε ραντεβού σε ώρα που δεν αισθάνεστε βιαστικοί.
Πείτε: «Δυσκολεύομαι να το συζητήσω, αλλά χρειάζομαι βοήθεια».
Η πρώτη συζήτηση δεν χρειάζεται να είναι τέλεια. Αρκεί να ανοίξει ένας δρόμος προς την κατάλληλη φροντίδα.
Το σημαντικότερο μήνυμα
Το binge eating δεν είναι αποτυχία χαρακτήρα ούτε έλλειψη θέλησης. Είναι μια δυσκολία που αξίζει σοβαρή, ανθρώπινη και εξειδικευμένη αξιολόγηση.
Προετοιμαστείτε με λίγες σημειώσεις, μιλήστε όσο πιο ειλικρινά μπορείτε και ζητήστε συγκεκριμένα το επόμενο βήμα. Αν η πρώτη συζήτηση δεν σας βοηθήσει αρκετά, συνεχίστε να αναζητάτε έναν επαγγελματία που θα σας ακούσει χωρίς κριτική.
Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τις οδηγίες του Royal College of Psychiatrists για το binge eating, την ενημέρωση του Beat για τη Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας και την καθοδήγηση του Mind για τη θεραπεία και την υποστήριξη στις διατροφικές δυσκολίες.
Αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για τη σωματική σας ασφάλεια ή σκέψεις αυτοτραυματισμού, ζητήστε άμεσα βοήθεια από τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή από έναν διαθέσιμο επαγγελματία υγείας.
Για να επικοινωνήσετε με το Κε.Δι.Ψ.Υ., επισκεφθείτε τη σελίδα Επικοινωνία.
Comments