All Posts

Για πολλούς ανθρώπους, η λέξη «ανορεξία» φέρνει στο μυαλό εικόνες που σχετίζονται αποκλειστικά με το βάρος, τις θερμίδες και την εξωτερική εμφάνιση. Ωστόσο, στην κλινική πραγματικότητα του Κε.Δι.Ψ.Υ. (Κέντρο Διατροφικής και Ψυχικής Υγείας), γνωρίζουμε ότι η Νευρική Ανορεξία είναι μια βαθιά σύνθετη κατάσταση. Συχνά, δεν πρόκειται πρωταρχικά για το φαγητό, αλλά για μια απεγνωσμένη προσπάθεια του ατόμου να βρει έλεγχο και ασφάλεια σε έναν κόσμο που φαντάζει χαοτικός, απρόβλεπτος

Για πολλούς ανθρώπους που παλεύουν με τη Νευρική Βουλιμία, η καθημερινότητα μοιάζει με μια εξαντλητική θεατρική παράσταση. Από τη μία πλευρά, υπάρχει η δημόσια εικόνα: ο λειτουργικός επαγγελματίας, ο αφοσιωμένος φοιτητής, ο χαμογελαστός φίλος. Από την άλλη, υπάρχει η ιδιωτική ζωή, η οποία κυριαρχείται από την έντονη ενασχόληση με το φαγητό, τα επεισόδια υπερφαγίας και τις αντιρροπιστικές συμπεριφορές (όπως οι εμετοί, η υπεργυμναστική ή η χρήση καθαρτικών). Αυτή η αίσθηση ότι

Για πολλά χρόνια, η κατανόηση που είχαμε για τις διατροφικές διαταραχές βασιζόταν σε ένα πολύ συγκεκριμένο, νευροτυπικό μοντέλο. Συχνά θεωρούσαμε ότι οι δυσκολίες με το φαγητό πηγάζουν αποκλειστικά από ζητήματα εικόνας σώματος ή συναισθηματική πίεση. Ωστόσο, η σύγχρονη κλινική εμπειρία και η έρευνα μας αποκαλύπτουν μια πολύ πιο σύνθετη εικόνα. Η νευροδιαφορετικότητα, ένας όρος που περιλαμβάνει τον αυτισμό, το ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας) και ά

Για πολλούς από εμάς, η ώρα του φαγητού είναι μια στιγμή κοινωνικοποίησης, απόλαυσης και χαλάρωσης. Ωστόσο, για μια σημαντική μερίδα ανθρώπων – ενήλικες και παιδιά – η διαδικασία της σίτισης μπορεί να μοιάζει με «ναρκοπέδιο». Φανταστείτε τη μυρωδιά του βρασμένου μπρόκολου να μοιάζει ανυπόφορη, την υφή του γιαουρτιού να προκαλεί τάση για έμετο ή τον θόρυβο κάποιου που μασάει να προκαλεί έντονο άγχος. Αυτές δεν είναι απλές ιδιοτροπίες· είναι αισθητηριακές ευαισθησίες που επηρεά

Πολλοί άνθρωποι που ζουν με τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) έρχονται συχνά αντιμέτωποι με μια πρόκληση που υπερβαίνει την απλή οργάνωση της καθημερινότητας: τη δύσκολη σχέση με το φαγητό. Η υπερφαγία και τα επεισόδια αδηφαγίας δεν είναι απλώς «κακές συνήθειες» ή έλλειψη αυτοπειθαρχίας. Στην πραγματικότητα, αποτελούν μια σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ της νευροβιολογίας του εγκεφάλου και της ανάγκης για συναισθηματική ρύθμιση. Ανακαλύψτε σε αυτό

Στον σύγχρονο κόσμο της ψυχικής υγείας, η τεχνολογία έχει γεφυρώσει αποστάσεις που κάποτε φάνταζαν ανυπέρβλητες. Για τα νευροδιαφορετικά άτομα —άτομα στο φάσμα του αυτισμού, με ΔΕΠΥ ή αισθητηριακές ιδιαιτερότητες— η online θεραπεία διατροφικών διαταραχών δεν αποτελεί απλώς μια εναλλακτική λύση, αλλά συχνά την πλέον ενδεδειγμένη επιλογή. Η νευροδιαφορετικότητα απαιτεί μια προσέγγιση που σέβεται τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο το κάθε άτομο επεξεργάζεται τον κόσμο. Στο Κε.Δι.Ψ.

Η καθημερινότητα για ένα νευροδιαφορετικό άτομο μπορεί συχνά να μοιάζει με έναν συνεχή αγώνα προσαρμογής σε έναν κόσμο που δεν έχει σχεδιαστεί για τις δικές του ανάγκες. Όταν αυτή η προσπάθεια υπερβαίνει τα όρια της αντοχής, οδηγούμαστε σε αυτό που ονομάζουμε Αυτιστικό Burnout. Πρόκειται για μια κατάσταση έντονης σωματικής, νοητικής και συναισθηματικής εξάντλησης, η οποία επηρεάζει βαθιά κάθε πτυχή της λειτουργικότητας – με τη διατροφή να βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο. Στο Κε

Για πολλούς γονείς, η ώρα του φαγητού αποτελεί μια στιγμή σύνδεσης και χαράς. Όταν όμως μεγαλώνετε ένα νευροδιαφορετικό παιδί —ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού ή με ΔΕΠΥ— η ίδια αυτή ώρα μπορεί να μετατραπεί σε ένα πεδίο καθημερινής μάχης, άγχους και απόγνωσης. Οι διατροφικές δυσκολίες δεν είναι απλώς «παραξενιές» ή «επιλεκτικότητα»· για ένα παιδί με διαφορετικό τρόπο επεξεργασίας των ερεθισμάτων, το φαγητό μπορεί να είναι μια πηγή έντονης αισθητηριακής υπερφόρτωσης. Στο Κε.Δ