All Posts

Για πολλούς ανθρώπους, η ηρεμία της νύχτας δεν φέρνει πάντα τη χαλάρωση που υπόσχεται. Αντίθετα, μπορεί να σηματοδοτεί την έναρξη μιας εσωτερικής μάχης με το φαγητό. Η νυχτερινή υπερφαγία (Night Eating Syndrome ή επεισόδια υπερφαγίας κατά τις βραδινές ώρες) είναι μια εμπειρία που συχνά συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα ντροπής, ενοχής και μια αίσθηση απώλειας ελέγχου. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., γνωρίζουμε καλά ότι αυτή η συμπεριφορά δεν οφείλεται σε «έλλειψη θέλησης». Είναι ένα σύνθετ

Καθώς ο Ιούλιος φτάνει στο τέλος του, πολλοί από εμάς αισθανόμαστε την ανάγκη να κοντοσταθούμε και να πάρουμε μια βαθιά ανάσα. Το καλοκαίρι, αν και συχνά παρουσιάζεται ως μια περίοδος ξεγνοιασιάς και χαλάρωσης, μπορεί να φέρει μαζί του μοναδικές προκλήσεις για όσους παλεύουν με τη σχέση τους με το φαγητό και το σώμα τους. Η ζέστη, οι κοινωνικές υποχρεώσεις, η έκθεση του σώματος και οι αλλαγές στη ρουτίνα συχνά εντείνουν το άγχος και τις δυσκολίες. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ. (Κέντρο Διατρ

Για πολλούς ανθρώπους που έρχονται αντιμέτωποι με την επεισοδιακή υπερφαγία, η εμπειρία συνοδεύεται συχνά από έντονα συναισθήματα ντροπής, ενοχής και μια αίσθηση «έλλειψης θέλησης». Ωστόσο, η σύγχρονη νευροεπιστήμη και η κλινική ψυχολογία αποκαλύπτουν μια πολύ διαφορετική εικόνα. Ένα επεισόδιο υπερφαγίας δεν είναι μια ηθική αποτυχία ή μια απλή έλλειψη αυτοελέγχου· είναι μια σύνθετη βιολογική και νευρολογική απόκριση του οργανισμού. Όταν το σώμα και ο εγκέφαλος εισέρχονται σε

Για πολλούς γονείς, η ώρα του φαγητού μπορεί να μετατραπεί σε ένα πεδίο καθημερινής έντασης. Η άρνηση του παιδιού να δοκιμάσει κάτι νέο ή η εμμονή του σε μια πολύ περιορισμένη λίστα τροφίμων είναι συχνά πηγή άγχους και ανησυχίας. Αναρωτιέστε αν πρόκειται για μια απλή «φάση» που θα περάσει με τον χρόνο ή αν κρύβεται κάτι βαθύτερο πίσω από αυτή τη συμπεριφορά. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η επιλεκτικότητα στο φαγητό είναι, σε ένα βαθμό, ένα αναπτυξιακό στάδιο που βιώνουν πο

Για πολλούς ανθρώπους, η σχέση με το φαγητό δεν είναι απλώς μια βιολογική ανάγκη, αλλά ένας καθρέφτης του πώς νιώθουν για τον εαυτό τους. Όταν παλεύετε με την επεισοδιακή υπερφαγία (Binge Eating), συχνά η προσοχή επικεντρώνεται στο «τι» και το «πόσο» φάγατε. Ωστόσο, η ρίζα της δυσκολίας βρίσκεται συχνά πολύ βαθύτερα: στον τρόπο που αντιλαμβάνεστε την αξία σας και στην εικόνα που βλέπετε στον καθρέφτη. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η αρνητική εικόνα σώματος δεν είναι απλώς «παρενέ

Όταν η σχέση μας με το φαγητό γίνεται περιοριστική, είναι εύκολο να υποθέσουμε ότι πρόκειται για «ανορεξία». Ωστόσο, στον σύγχρονο κλινικό κόσμο, αναγνωρίζουμε πλέον ότι δεν είναι όλες οι μορφές περιοριστικής διατροφής ίδιες. Για πολλούς ενήλικες, η δυσκολία με το φαγητό δεν πηγάζει από την επιθυμία για αδυνάτισμα, αλλά από μια βαθύτερη αισθητηριακή ή ψυχολογική αποστροφή. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ. (Κέντρο Διατροφικής και Ψυχικής Υγείας), ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή με ανθρώπους που π

Πόσες φορές έχετε νιώσει ότι η σχέση σας με το φαγητό είναι μια μάχη που χάνετε καθημερινά; Πόσες φορές έχετε κατηγορήσει τον εαυτό σας για «έλλειψη πειθαρχίας» ή «αδύναμο χαρακτήρα» μετά από ένα επεισόδιο υπερφαγίας; Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., γνωρίζουμε ότι η επεισοδιακή υπερφαγία (Binge Eating) σπάνια αφορά την πείνα ή την αυτοσυγκράτηση. Πολύ συχνά, πίσω από την ανάγκη για κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής κρύβεται ένας αόρατος, αλλά πανίσχυρος σύμμαχος που κάποτε μας βοήθησε να α

Για πολλούς γονείς, η ώρα του φαγητού μετατρέπεται συχνά σε ένα πεδίο μάχης. Η άρνηση του παιδιού να δοκιμάσει κάτι νέο ή η έντονη αντίδρασή του σε συγκεκριμένες υφές μπορεί να προκαλέσει άγχος, ενοχές και εξάντληση στην οικογένεια. Συχνά, οι γονείς ακούνε συμβουλές όπως «θα φάει όταν πεινάσει» ή «είναι απλώς ιδιότροπο». Ωστόσο, για μια σημαντική ομάδα παιδιών, η δυσκολία αυτή δεν είναι ζήτημα συμπεριφοράς ή πεισματικής άρνησης, αλλά μια βαθιά αισθητηριακή εμπειρία. Στο Κε.Δι