All Posts

Το φθινόπωρο φέρνει αλλαγές στη φωτεινότητα, στη θερμοκρασία και στην καθημερινή ρουτίνα. Οι ημέρες μικραίνουν. Οι υποχρεώσεις αυξάνονται. Η επιστροφή στη δουλειά, στο σχολείο ή σε ένα πιο απαιτητικό πρόγραμμα μπορεί να επηρεάσει τη διάθεση και τη σχέση σας με το φαγητό. Για κάποιους ανθρώπους, αυτή η μετάβαση συνδέεται με πιο έντονη συναισθηματική πείνα. Το φαγητό μπορεί να φαίνεται ως ένας γρήγορος τρόπος για να ανακουφιστείτε από τη θλίψη, το άγχος, την ανία ή την εξάντλησ

Η επιστροφή από τις διακοπές στη δουλειά, στο σχολείο ή στις καθημερινές υποχρεώσεις μπορεί να φέρει πίεση. Οι ώρες αλλάζουν. Ο ύπνος διαταράσσεται. Τα γεύματα μπορεί να γίνονται βιαστικά ή να παραλείπονται. Για ορισμένους ανθρώπους, αυτή η μετάβαση αυξάνει τον κίνδυνο υπερφαγίας ή επαναφέρει έναν κύκλο περιορισμού, ενοχής και επεισοδίων φαγητού. Δεν πρόκειται για έλλειψη θέλησης. Συχνά, η υπερφαγία συνδέεται με την πείνα, την κόπωση, το άγχος, τα δύσκολα συναισθήματα και τις

Για πολλούς ανθρώπους, το φαγητό είναι μια απλή, καθημερινή απόλαυση ή μια τυπική διαδικασία επιβίωσης. Ωστόσο, για τα νευροδιαφορετικά άτομα —όπως εκείνα που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού ή έχουν ΔΕΠΥ— το τραπέζι μπορεί να αποτελεί ένα πεδίο έντονης αισθητηριακής υπερφόρτωσης, άγχους και παρεξηγήσεων. Η σχέση μας με το φαγητό δεν ξεκινά από το στομάχι, αλλά από τον εγκέφαλο. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., κατανοούμε ότι οι διατροφικές δυσκολίες δεν είναι πάντα ζήτημα «θέλησης» ή «κακής

Για πολλά χρόνια, οι δυσκολίες στο φαγητό θεωρούνταν απλώς «παραξενιές» ή έλλειψη πειθαρχίας. Ωστόσο, η σύγχρονη κλινική έρευνα αποκαλύπτει μια βαθιά και ουσιαστική σύνδεση ανάμεσα στη Νευροδιαφορετικότητα και τις διατροφικές προτιμήσεις. Συγκεκριμένα, η συνύπαρξη της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) και της Αποφευκτικής/Περιοριστικής Διαταραχής Πρόσληψης Τροφής (ARFID) αποτελεί ένα πεδίο που απαιτεί εξειδικευμένη κατανόηση και μια προσέγγιση γεμ

Έχετε ποτέ νιώσει ότι το φαγητό συμβαίνει «στον αυτόματο πιλότο»; Για πολλούς ανθρώπους που παλεύουν με την υπερφαγία, οι στιγμές του binge eating μοιάζουν με μια κατάσταση έκστασης ή αποσύνδεσης. Η αίσθηση του ελέγχου χάνεται και η επαφή με το σώμα διακόπτεται απότομα. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., γνωρίζουμε ότι η λύση στην υπερφαγία δεν βρίσκεται σε μια ακόμη αυστηρή δίαιτα. Αντίθετα, οι δίαιτες συχνά τροφοδοτούν τον κύκλο της στέρησης και της επακόλουθης υπερφαγίας. Η πραγματική αλλαγή

Σχεδόν όλοι μας έχουμε βρεθεί σε ένα γιορτινό τραπέζι ή σε μια έξοδο με φίλους όπου το φαγητό ήταν τόσο νόστιμο που «ξεφύγαμε». Αυτό το αίσθημα του υπερβολικού κορεσμού μετά από ένα πλούσιο γεύμα είναι μια κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Ωστόσο, για πολλούς ανθρώπους, η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φαγητού δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο γεγονός σε μια κοινωνική περίσταση, αλλά ένας επαναλαμβανόμενος κύκλος που συνοδεύεται από ντροπή, ενοχές και μια οδυνηρή αίσθηση απώλειας ελέγχου.

Οι κοινωνικές εκδηλώσεις, τα οικογενειακά τραπέζια και οι γιορτές αποτελούν συχνά πηγή μεγάλης χαράς, αλλά για πολλούς ανθρώπους που παλεύουν με τη Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας (Binge Eating Disorder - BED), αυτές οι στιγμές μπορεί να προκαλούν έντονο άγχος. Η αφθονία του φαγητού, η κοινωνική πίεση και οι προσδοκίες των γύρω μας συχνά δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου ο έλεγχος φαίνεται να χάνεται εύκολα. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ. (Κέντρο Διατροφικής και Ψυχικής Υγείας), κατανοούμε ό

Πολλοί άνθρωποι που παλεύουν με τη διαταραχή επεισοδιακής υπερφαγίας (BED) αισθάνονται συχνά ότι βρίσκονται παγιδευμένοι σε έναν λαβύρινθο χωρίς διέξοδο. Η αίσθηση της απώλειας ελέγχου πάνω στο φαγητό σπάνια έρχεται μόνη της. Συχνά, συνοδεύεται από ένα βαρύ πέπλο θλίψης, χαμηλής αυτοεκτίμησης και απελπισίας – συμπτώματα που δείχνουν μια βαθύτερη σύνδεση με την κατάθλιψη. Στο Κε.Δι.Ψ.Υ., κατανοούμε ότι η υπερφαγία δεν είναι απλώς θέμα «έλλειψης θέλησης», αλλά ένας πολύπλοκος μ